-------Advertisement----------

เคยไหม?? ที่รู้สึกว่าชีวิตหมดสิ้นแล้วทุกอย่าง แล้วจะก้าวผ่าน มรสุมชีวิตนี้ไปได้อย่างไร?? ลองอ่านเรื่องนี้ แล้วคุณจะเข้าใจ

-------Advertisement----------
หมดแล้ว..ชีวิตหมดสิ้นแล้ว!

คุณเคยเสียศูนย์ในชีวิตแบบแทบจะยืนไม่ได้ไหม? ถ้าคุณเคย คุณก็คงรู้ว่ามันทุกข์ขนาดไหน?
คุณเคยเจอกับการเอารัดเอาเปรียบไหม? ถ้าคุณเคย คุณก็คงรู้ว่ามันท้อแท้เพียงใด?
คุณเคยสูญเสียใครไปไหม? ถ้าคุณเคย คุณคงรู้ว่าวันที่โลกพังทลายทับมาที่ตัวเรามันเป็นยังไง?

ผมยังจำวันนั้นได้ วันที่ผมเลิกกับแฟน
วันนั้นเป็นวันปีใหม่ ผมถูกบอกเลิกจากแฟนที่คบกันมา3ปี มันเหมือนกับฟ้าผ่าลงมาที่หัวใจของผมในเวลากลางวันแสกๆ
เราไม่เคยทะเลาะกัน เธอไม่มีคนอื่น และผมก็ไม่เคยวอกแวก แล้วทำไมโลกมันต้องมาพังในขณะที่ผมไม่รู้สาเหตุอะไรเลย?
ผมเลือกเดินหนี ผมเผชิญหน้าไม่ได้


ผมโบกมือให้เพื่อนที่มาส่งผมที่หัวลำโพง ไม่รู้มันน้ำตาของผมมันมาจากไหนมากมาย ผมร้องไห้ไม่หยุด
พอถึงที่นั่ง ผมก็หันหน้าเข้าหน้าต่าง เอาเสื้อคลุมหัวไว้ กลัวว่าคนอื่นเขาจะรู้ว่าผมร้องไห้
แต่มันก็ปิดคุณลุงอายุราวๆสัก60ที่นั่งตรงข้ามกับผมไม่ได้
แกเอื้อมมือมาตบที่บ่าของผม
“พ่อหนุ่ม เป็นอะไรรึ?” แกพูดเบาๆพอให้ได้ยินแค่แกกับผมสองคน
ผมยิ่งร้องไห้หนักเข้าไปใหญ่ มันเหมือนเสียงของพ่อผมไม่มีผิด
ผมร้องไห้ผ่านไปสักครู่ ก็เริ่มนิ่ง พอแกเห็นผมเริ่มนิ่ง แกก็บอกกับผมว่า
“พ่อหนุ่มเอ้ย ลุงจะเล่านิทานให้ฟังสักเรื่อง เอาไหม?”
ผมพยักหน้าแทนคำตอบ แกจึงเล่าให้ผมฟังว่า
“เมื่อ40ปีที่แล้ว เด็กหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาทำงานในเมืองหลวง เมียของเขากำลังตั้งท้องได้4เดือน เขาตัดสินใจว่าจะไปรับพ่อแม่ของตัวเองที่บ้านนอกมาอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพ แต่เพราะงานที่รัดตัว ทำให้เขาไม่สามารถเดินทางไปรับพ่อแม่ของเขาที่ต่างจังหวัดได้ สุดท้าย ก็เลยให้ภรรยาของตัวเองที่อุ้มท้อง4เดือนนั้นเป็นคนไปรับแทน
แต่ก็โชคร้าย ขากลับ รถที่เมียและพ่อแม่ของเขานั่งมา เกิดอุบัติเหตุกลางทาง ไม่มีใครรอดชีวิตกลับมาได้เลยแม้แต่สักคนเดียว!
มันเหมือนโลกทั้งโลกพังทลายลงมาที่ตัวเขา พ่อของเขา แม่ของเขา เมียและลูกของเขาที่อยู่ในท้อง ต่างก็มาด่วนจากเขาไปโดยไม่มีคำล่ำลาหรือสั่งเสีย พอเขารู้ข่าวนี้ เขาก็เป็นลมล้มทั้งยืน พอเขาฟื้นขึ้นมา ในหัวของเขามีแต่คำว่า “หมดแล้ว!”เพียงคำเดียว

หมดแล้วซึ่งครอบครัว หมดแล้วซึ่งชีวิต หมดแล้วซึ่งทุกสิ่ง
ณ เวลานั้น คุณหมอก็ได้บอกกับเด็กหนุ่มคนนี้ว่า
“พ่อหนุ่ม ฉันอยากจะบอกกับเธอว่า ชีวิตคนเราแบ่งเป็น3ส่วน ส่วนหนึ่งเพื่อครอบครัว ส่วนหนึ่งเพื่อสังคม ส่วนหนึ่งเพื่อการงาน ตอนนี้เธอสูญเสียครอบครัว แต่ขอให้เธอโปรดจำไว้ เธอยังมีเพื่อน เธอยังมีหน้าที่การงาน อย่าเป็นเพราะเธอสูญเสียในสิ่งหนึ่งไป แล้วต้องทิ้งชีวิตอีก2ส่วนไปด้วย ”
แม้คำพูดของคุณหมอจะไม่ได้ช่วยเยียวยาความเศร้าโศกที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักของเขาไปได้ แต่มันทำให้เขากล้าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป และเป็นกำลังใจให้เขาเดินบนหนทางชีวิตต่อมาได้อีก40ปี ”


ชายชราหยุดไปสักครู่แล้วพูดต่อ
“เธอคงเดาออก ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นก็คือลุง
40ปีก่อนมีคนบอกลุงมาอย่างนี้ 40ปีให้หลังในวันนี้ ลุงขอเป็นคนบอกเธอบ้าง
พ่อหนุ่ม หากอยากร้องไห้ จงร้องไห้จนสาแก่ใจของเธอ อย่าเก็บมันไว้เลย แต่ขอให้เธอจำไว้ ชีวิตคนเราแบ่งเป็น3ส่วน หากเธอไม่ได้เสียมันไปทั้ง3ส่วน เมื่อเธอร้องไห้เสร็จ จงกล้าที่จะลุกขึ้นและยืนสู้ต่อไป ดีไหม?”

ใช่สินะ ผมก็แค่สูญเสียผู้หญิงไปเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นเอง ยังผู้หญิงอีกคนที่รักผมมากรอผมอยู่ที่บ้าน ผมจะทำให้ผู้หญิงท่านนั้นผิดหวังและเสียใจเพราะความคิดโง่ๆของผมได้ยังไง?
ผมยกมือไหว้ขอบคุณแกในทันที
ไม่มีน้ำตาและเสียงสะอื้นของผมอีกต่อไป

ขอขอบคุณเนื้อหาจาก : ‎นุสนธิ์บุคส์‬

-------Advertisement----------
-------Advertisement----------